Ghost Children ~ Sue Townsend (1997)

Typical Townsend easy reading. Short fast sentences. Clearly sketched characters. Story of a man who revisits the woman who aborted their baby (which he had wanted to keep) 17 years earlier. Intertwined with a young hopeless couple with a (battered) baby and another on the way. And a Staffordshire Bull Terrier. Ok, I'll admit, it was the blurred dog photo on the front that first drew me to the book. Good 'in between' sort of read.

We Need to Talk about Kevin ~ Lionel Shriver

For the first 100 pages there weren't enough corners on the page to turn down all the bits I wanted to mark as memorable/recognisable/quotable. She basically just writes down all the reasons I've ever voiced for not having children plus a lot of the arguments I would also agree with for actually overcoming these reasons and having them anyway. And the rest of the book just makes me glad I only ever got as far as the nOt having them bit! I cringed my way through much of the book, thinking, Oh this could have been me, mother of a horribly logical serial killer. But it wasn't all horrific recognition (always a bit of a cheap way to enjoy a book really...) She writes frighteningly well. So sharp and accurate. I've heard her style described as cold and calculating. Fine by me, I'd rather have her 'calculatingly' accurate prose than a lot of the sloppy emoting and cliché spouting which so often counts as 'literary thrilling' these days. Like Grunberg's 'Tirza', this book, which for me was good enough as a burbling and withering description of 'family life' which I never wanted to finish, turned tail at the end with a shocking twist. I'm seldom good at seeing such things coming as I don't look for them in books I'm enjoying just for the writing. And as in a perfect short story, once the end is revealed it is of course, inevitable that it should be so. The clues were all there. I'm still in a state of mild shock at how good this book was. She's a female American version of Arnon Grunberg (and from me there is no higher praise.) I've heard that she's a bit of a one-trick-pony, and that her other books are not nearly as good as this one. I may well try one and see if I agree with this but for the moment I'm happy to let her stay up on a pedastal with an inscription on it reading 'Elma's best read of 2009 so far'.

The Comforters ~ Muriel Spark (1957)

Ik weet dat Femia momenteel op reis is en leest waarschijnlijk niet
mee, maar tijdens het lezen moest ik wel af en toe aan haar denken.
Dit is een boek dat zij zou kunnen waarderen geloof ik. 'Brilliantly
original and fascinating' zei Evelyn Waugh in de blurb. En jawel, ik
spreek hem deze keer zeker niet tegen. Een verhaal dat op eerst
gezicht een wel heel erg ordinaire thriller dreigt te zijn maar de
oplettende lezer ziet gauw genoeg dat er meer bij komt kijken. Veel
meer... het ontvouwt zich tot een heus Post Modern roman (nee, ik weet
ook niet precies wat dat inhoudt, maar toch zou ik zweren dat dit er
zo een is!). De schrijfster reflecteert steeds over het proces van
het schrijven, maar op zo'n subtiel manier (een van de karakters hoort
stemmen die het boek dicteert...) dat de lezer het eerst niet
doorheeft. Wat komt eerst - de stemmen of de gebeurtenissen? Wat is
een schrijver anders dan een karakter in een boek dat iemand anders
aan het schrijven is? (Huh?)

Een boek waarbij het hoe belangrijker is dan het wat, en daarom geef
ik het de ere(bij)titel, Een Femiaboek.

elma
--
her brain was like a Guy Fawkes night, ideas cracking off in all
directions, dark idiot-figures jumping round a fiery junk-heap in the
centre.
--
Parents learn a lot from their children about coping with life. It is
possible for parents to be corrupted or improved by their children.
--
he doesn't say much though he talks a lot.
--
Mrs Hogg had sought in vain for an effectual garment to harness her
tremendous and increasing bosom. She spent more money than she could
afford in the effort; it was like damming up the sea.
--
He reclined as in a hammock of his thoughts, shifting gently back and
forth over the past day
--
Is the world a lunatic asylum then? Are we all courteous maniacs
discreetly making allowances for everyone else's derangement?
++++++++

What I Loved ~ Siri Hustvedt (2003)

Deze schrijfster ken ik als 'de vrouw van' Paul Auster. Ik had nog
nooit wat van haar gelezen en moet toegeven dat mijn verwachtingen
niet erg hoog waren. (Ach ja, jullie kennen mij al, echt Americaans
orienteerd ben ik meestal niet.) Dus was ik meer dan aangenaam
verrast om te ontdekken dat ik met dit boek beland was in een echt
ouderwets gewEldig goed geschreven boeiend verhaal. Je kent het wel,
zo'n boek waar je naar verlangt tijdens de momenten dat je niet kunt
lezen. Zo'n boek is dit dus. Een verhaal van een vriendschap tussen
een kunstenaar en een kunst historicus.
Van de blurb: 'Part family novel, part psychological thriller [...] a
beautifully written exploration of love, loss, and betrayal, and a
man's attempt to make sense of the world and go on living.' Ik heb
ontzettend genoten en ga zeker meer van haar lezen.

elma
--
She sometimes irritated and exasperated me, but she never bored me.
--
It marks the moment when a meandering conversation between 2 men took
an irrevocable turn toward friendship
--
By including a viewer's shadow in each canvas, Bill called attention
to the space between the viewer and the painting where the real action
of all painting takes place - a picture becomes itself in the moment
of being seen. But the space the viewer occupies also belongs to the
painter. The viewer stands in the painter's position
---
inside the toddler I felt a strange, tumultuous, and solitary core -
an immense inner sanctum where a good part of his life took place.
--
nagging is the strategy of the powerless and there's nothing mysterious about it
--
Her restraint gave her an aura that was almost inanimate, as if by
some supernatural fluke she were a painting of herself made centuries
before she was born.
--
(Ik heb nog meer ezelsoren gemaakt maar heb nu geen zin om ze allemaal
over te typen. Veel gaan over kunst.)
++++++++

Waiting ~ Ha Jin (1999)

>> Meer over
>> Yates -geschreven in de tijd dat hij een vergeten schrijver was:
>> http://bostonreview.net/BR24.5/onan.html
>>
>> Hilde
----
En wat heeft dit met bovenstaande titel te maken vragen jullie grrlies
nu natuurlijk...
Nou, het zit zo, ik las net het gesprek tussen Trude en Hilde terwijl
ik wachtte op inspiratie te beginnen met het schrijven van de mail
over het gewEldige boek dat een tijdje op mijn buro geduldig lag te
wachten tot ik hem weer in handen zou nemen om de citaten eruit te
halen. Ik klikte ook op de link en begon met lezen. Een lang erg
enthusiast verhaal (die ik nog moet uitlezen) waarin het volgende
staat:
---
he wrote about the mundane sadness of domestic life in language that
rarely if ever draws attention to itself. There's nothing fussy or
pretentious about his style. If anything, his work could be called
simple or traditional,
---
Ha! Dit kan ik dus mooi gebruiken om mijn mail over Waiting in te
leiden! Want als er iemand hierover kan schrijven is het Ha Jin wel.
'Mundane sadness of domestic life' - nou, dit boek is een soort
overtreffende trap van... eh... geijkte dagelijks verdriet? Ojee, en
nu denken jullie natuurlijk dat het een depressieve rotboek is... en
ok, ik heb inderdaad niet gelachen tijdens het lezen. Maar dat hoeft
uiteraard niet. Ik heb wel de puurheid van de taal en de strakke
lijnen van het verhaal regelmatig bewonderd. En het einde is zo...
perfect gewoon! Zo'n eind die ik eigenlijk al aan had moeten zien
komen maar dat dan niet deed, want het was eigenlijk best subtiel.
Maar onvermijdelijk. Als een perfect geschreven kort verhaal waar
iedere onderdeel belangrijk is voor het geheel zit dit roman in
elkaar. De karakters voeren de boventoon - de plot is ondergeschikt,
en wat plot er wel is, is eentje die volledig gestuurd is door de
karakters. En hun omstandigheden dan, want het leven in China kent
regels de strengheid waarvan wij ons amper kunnen voorstellen. Ach,
ik ratel hier door en jullie weten nog niet eens 'waar het over gaat'
natuurlijk! Ok, heel kort dan. Doctor in de Chinese Leger heeft een
vrouw in zijn thuis dorp die hij een keer in het jaar ziet want hij
werkt in de grote stad. Hun huwelijk was geregeld en hij houdt niet
van haar. Hij heeft een vrouw in de stad die hij veel voor voelt maar
voordat hij iets met haar kan beginnen moet hij scheiden. Iedere jaar
probeert hij dat te regelen maar iedere jaar stelt hij het weer uit.
Uiteindelijk - nou ja, ik vertel het niet verder natuurlijk want dat
zou alles verklappen.
De style/thema van wachten deed me soms denken aan Remains of the Day
van Kazuaguro (spelling?)
Ik had zin om 'iets over China' te lezen wegens actualiteit gehaalte
de laatste tijd. Ik heb een heel gelukkige keus gemaakt. Oja, voor
de mensen die dat interessant vinden, dit boek heeft ook de
Pen/Faulkner award gehad en was een Pulitzer Prize finalist.

elma
die ineens verbaast ziet dat ze helemaal geen ezelsoren heeft gemaakt!
Dus geen citaten. Geen bewaarbare zinnen. Heel knap dus, om een
boek te schrijven dat ik enorm bewonder, zonder enige
'mooischrijverij'!

The Eagle has Landed ~ Jack Higgins (1975)

Ben ik de enige grrl die deze tekst klaar in concepten heeft staan in
haar mobieltje om als sms te sturen als ze ergens aan iemand moet
melden dat ze veilig aan is gekomen op een afgesproken plek? Nee
toch? Dat doet toch iedereen? Nee? Nou ja, ikke wel dus. Maar hoe
bekend deze kreet ook is, ik wist eigenlijk niet precies waar het
vandaan kwam en waar het over ging. Dus toen ik het boek tegenkwam
ergens (Lepelenberg?) heb ik het meegenomen om te lezen. In de kader
van 'Ken uw (thriller) klassiekers'. Het verhaal gaat over een poging
door de Duitsers om in 1943 Churchill te ontvoeren. Tja, erg
'thrilling' vond ik het eigenlijk niet, we weten inmiddels dat het hun
niet gelukt is toch! Maar ach, het is aardig geschreven (voor een
thriller dan, niet echt mijn genre, zei ze hautaine ;-o), ik kwam er
wel doorheen, al zal het nooit een lees-of-ik-schiet aanbeveling
worden van mijn kant. In het begin had ik moeite om mijn aandacht
erbij te houden, veel te veel militaire intrigue en machts manipulatie
op hoog niveau. Maar toen een Ierse karakter het verhaal binnenkwam
begon het voor mij meer te leven. Het verhaal van het verleden van de
vrouwelijke spion, een oude vrouw die de Britten haatte wegens haar
jeugd als Afrikaanse Boer was ook best interessant. Volgens Higgins
is minstens 50% van zijn verhaal historische feit. Hij laat het aan
de lezer over welke delen waar zijn en welke hij zelf verzonnen heeft
om het verhaal meer menselijke kleur te geven.

elma
die gisteren van _heel_ dichtbij geen adelaar maar wel een vrij grote
roofvogel zag die midden in een Friese dorp zijn middag maaltijd net
had gevangen - toen hij opsteeg fladderde de vleugels van zijn lunch
nog zwakjes tussen zijn klauwen...

Music and Silence ~ Rose Tremain (2000)

> Waarom heeft niemand deze schrijfster ooit aan mij opgedrongen dan?!
> Want ik kan niet geloven dat er geen grrls zijn die haar al lang
> kennen. Boek ligt al maaaaanden op mijn stapel ooittelezen en ik had
> iedere keer een aardig weerstand ertegen. Waarom? Mwah, historische
> roman, ik heb hier en daar mijn vooroordelen (goh! ;-) en vreesde
> iets.... zoetsappigs? Een hoge Catherine Cookson nivo? Maar ineens
> trok een comment in de blurb van niemand minder dan Patrick Gale
> (alweer een door mij sindskort ontdekte geweldige schrijver) mij over
> de drempel. Hij vergeleek haar boeken met de Gormenghast series.
> (Oja, Jonna, je dvd krijg je terug volgende maand). Ach, vooruit dan,
> ik wilde het wel proberen. (Alsnog had ik mijn twijfels...) Vanaf de
> eerste pagina is het simpelweg alles dat je kunt wensen van een boek.
> Een echt lees-of-ik-schiet geval. Waar het over gaat? Koning
> Christian IV van Denemark. Zijn vrouw (en haar bizaar genoeg
> hilarische SM verhouding met ene Otto). De muzikanten van zijn orkest
> (die uit alle hoeken van Europa komen). Ik ben nu halverwege en
> geniet er enorm van. U hoort nog van mij.
---
boek ligt nu een tijdje op mijn buro, tja, wat wil ik nog meer van
zeggen eigenlijk? Het was gewoon _erg_ lekker! En ik heb ook het
idee (illusie?) dat ik ietsje meer weet van een stukje Deens
geschiedenis.
Citaten? Vooruit dan... eerst eentje voor de muziekgrrlies:
--
Order. That is what we long for, in our innermost souls. An order
that mirrors Plato's Celestial Harmonies: a corrective to the silent
chaos that inhabits every human breast. And music comes nearest to
restoring this to us. Even to a man who has not understood the nature
of his own dilemma: in sublime music, he will discover that his
strivings may be subsumed beneath a woundrous calm and he will feel at
peace.
--
His features - never clean and sharp like his mind - now resemble a
collapsed cake into which misery has been stirred.
--
they converse in Geman, which language Sir Mark has striven to
perfect, liking as he does the way the verb withholds itself from its
own completion until the last moment in almost every sentence, thus
imparting to all linguistic constructions a hanging thread of mystery.
--
even as he believes himself to be embarked incesantly upon one
accumulation after the other, he is in reality at the mercy of
perpetual substraction
--
I am moving on a wire suspended above a chasm: this is how my Life
appears to me. Will the wire break? Will I be cast onto the rocks of
disgrace and misery? Or shall I continue to balance by some miracle
in my world between the sky and the earth?
--
I am drawn to such intense contemplation of the sound - seeming as one
sound, but in reality composed of all our parts - that I am taken to
some other part of myself.
--
I observe that _of their nature_ babies are bound to cause torment to
all around them. [...] The noise they make is infernal. The stench
of them is scarcely to be endured, for they are ever spewing out
strands of pearly vomit or straining till their eyes start from their
heads to produce farmyard motions. Their talk is plain nonsense. At
the least thing they wail and scream. They have no teeth in their
heads, nor any understanding of anything. In short, there is little
in them to engender in me any feeling of Love whatsoever
--
As they part, both men reflect upon all that might have been said in
this recent conversation and yet was not said; and this knowledge of
what so often exists in the silences betwen words both haunts them and
makes them marvel at the teasing complexity of all human discourse.
++++++++++